Witajcie po krótkiej przerwie :) Nie wiem, czy też tak macie, ale mnie te święta bardzo "rozstroiły" i ciężko wrócić do zajęć a tym bardziej nauki. Ale było wszystko, co potrzeba: i zmartwychwstanie, i jedzonko... ;) Właściwie zabrakło mi tylko jednej kochanej osoby przy świątecznym stole, ale jak wiadomo nie można mieć wszystkiego.
Zaczęłam pisać ten post dlatego, że bardzo spodobał mi się pewien wiersz, który chciałabym wam przekazać. Oto i on:
"Posłanie do nadwrażliwych"
Bądźcie pozdrowieni nadwrażliwi
za waszą czułość w nieczułości świata
za niepewność wśród jego pewności
Bądźcie pozdrowieni
za to że odczuwacie innych tak jak siebie samych
Bądźcie pozdrowieni
za to, że odczuwacie niepokój świata
jego bezdenną ograniczoność i pewność siebie
Bądźcie pozdrowieni
za potrzebę oczyszczenia rąk z niewidzialnego brudu świata
za wasz lęk przed bezsensem istnienia
za delikatność nie mówienia innym tego, co w nich widzicie
Bądźcie pozdrowieni
za waszą niezaradność praktyczną w zwykłym
i praktyczność w nieznanym
za wasz realizm transcendentalny i brak realizmu życiowego
Bądźcie pozdrowieni
za waszą wyłączność i trwogę przed utratą bliskich
za wasze zachłanne przyjaźnie i lęk, że miłość mogłaby umrzeć jeszcze przed wami
Bądźcie pozdrowieni
za waszą twórczość i ekstazę
za nieprzystosowanie do tego co jest, a przystosowanie do tego, co być powinno
Bądźcie pozdrowieni
za wasze wielkie uzdolnienia nigdy nie wykorzystane
za to, że niepoznanie się na waszej wielkości
nie pozwoli docenić tych, co przyjdą po was
Bądźcie pozdrowieni
za to, że jesteście leczeni
zamiast leczyć innych
Bądźcie pozdrowieni
za to, że wasza niebiańska siła jest spychana i deptana
przez siłę brutalną i zwierzęcą
za to, co w was przeczutego, niewypowiedzianego, nieograniczonego
za samotność i niezwykłość waszych dróg
bądźcie pozdrowieni nadwrażliwi
(Kazimierz Dąbrowski)
Więc, jeśli ktoś jest takim lub podobnym nadwrażliwcem jak ja, niech będzie pozdrowiony! :)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz